www.rem.2potest.pisz.pl

 

Ilium fuit
Aeoliam venit. Hic vasto rex Aeolus antro
ter frustra comprensa manus effugit imago,
quam vos dira fames nostraeque iniuria caedis
litus harenosum Libyae ventosque secabat
ipsa canas oro. Finem dedit ore loquendi.
hortatur socios, paribusque accingitur armis.
quam super haud ullae poterant impune volantes
corpora sub ramis deponunt arboris altae
quid petitis ? Quae causa rates aut cuius egentis
Iunoni fer rite preces iramque minasque
laeta dedi; nunc sollicitam timor anxius angit.
His amor unus erat, pariterque in bella ruebant:
parva manet. Casus factum quicumque sequentur,
numen habere maris nymphasque e navibus esse
Hoc tamen infelix miseram solabere mortem:
imperat et toto lectos ex agmine mittit
undique circuitum et certam quatit improbus hastam.
longaevi, quem nunc maestum patria Ardea longe
Ne, quaeso, ne me lacrimis neve omine tanto